[S,Fic] F.MIYABI~Risako

posted on 27 Dec 2007 03:32 by i3ellesfic

♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪

รอยยิ้มกับน้ำตามักมาพร้อมกันจริงเหรอ??

ลมหนาวเมื่อพัดผ่านมา... เคยรู้สึกถึงความรู้สึกของลมแบบนั้นมั้ย?
ลมเย็นๆ ก่อนและหลังฝนตก... รู้สึกว่าเหงาจับใจบอกไม่ถูก...
แหงนหน้ามองฟ้าใต้คันร่มใส.. มองดูเม็ดฝนที่กระทบกับร่มดังเปาะแปะ
ไม่รู้ว่านานเท่าไรที่มองอยู่อย่างนั้น ไม่รู้ว่าผ่านไปกี่เวลานาที..
แต่รู้แค่เพียงว่า หัวใจดวงนี้มันเหงาเหลือเกิน...
เหงา.... ทำไมกันนะ?... ไม่อยากเป็นแบบนี้เลย...
ตอนนี้คิดถึงใครบางคนที่อยู่ห่างไกลหัวใจ.....
คนที่ใกล้ที่สุดของของคำว่า "รัก"
และเป็นคนที่ห่างไกลจากคำว่า "รัก"
ใครบางคน....
คนนั้นที่แอบชอบมาประมาณปีกว่า...

ถามตัวเองแล้วว่าชอบเขาแบบไหน ชอบทำไม ทำไมถึงชอบ
และคำตอบที่ได้...

"ไม่รู้"

รู้เพียงแค่ว่า วันนี้ "ฉันคงรักเธอแล้วละ"
เหตุผลไม่มี... หรือมีก็ยังคงตอบให้ใครฟังไม่ถูก...

แต่....ความเป็นจริงคือ

เราไม่เคยคุยกัน

เราไม่เคยรู้จักกัน

ฉันไม่เคยอยู่ในสายตาเธอ

แต่เธออยู่ในสายตาฉันตลอดเวลา

ฉันรู้จักเธอในบางอย่างที่ฉันพอจะหามาได้ที่เกี่ยวกับตัวเธอ..

อยากรู้ว่าเธอสบายดีไม?

อยากรู้ว่าเธอเป็นยังไง?

ฝนตกแบบนี้จะเป็นหวัดหรือเปล่า?

เป็นห่วง..... นะ

เฮ้อออออออออ.. แต่ก็คงได้แค่คิดและพูดกับตัวเองอยู่คนเดียว
และมันก็เข้าอีหรอบเดิมอีกแล้ว... "แอบชอบ" คนอื่นเขาอีกแล้ว
กลัวว่าเพื่อนๆ รอบข้างจะรำคาญที่เราเป็นแบบนี้.. (ถ้าเป็นแบบนั้นก็ขอโทษด้วย)

แต่สำหรับเทอคนนี้ เราก็ยอมที่จะให้คนอื่นว่า...
จะว่าว่า ไม่ใจ ขี้ขลาด ป๊อด และอีกหลายอย่าง บลาๆๆๆ
จะโดนว่ายังไงก็ยอม...........

เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ทำไมเราไม่กล้าเข้าไปคุย
ทั้งๆ ที่คนรอบข้างกลับเข้าไปคุยกับเธอได้อย่างง่ายดาย
เฮ้อออออ... แย่จริงๆ แบบนี้สิถึงไม่มีแฟน ห่วยเอ๊ย!! =__="\

ครั้งแรกที่ได้เจอ....
วันนั้นโดนเพื่อนลากไปดูคนที่มันชอบ
แต่แล้ว... สายตาก็ไปสะดุดกับใครคนหนึ่งเข้า...
ความคิดความอ่านทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไป...
ตอนนั้นเวลาเกือบจะทุ่ม ก็คงประมาณหกโมงกว่า...
อากาศเย็นลงแล้วท้องฟ้าก็มืดลงเร็วกว่าปกติ เพราะเป็นฤดูหนาว...
แต่ใครคนนั้นก็ยังยิ้มสดใสร่าเริงอยู่อย่างนั้น...
ตอนนั้นสมองคงสะกดคำว่า "ชอบ" ไปแล้วมั่ง
แต่.. ก็ยังไม่ถึงกับชอบมาหรอก เพราะว่ายังจมปลักกับอดีตอยู่จนถึงวันที่ 19 เมษาที่ผ่านมา
ตัดใจจากใครอีกคนหนึ่งได้แล้ว แค่ 7 ปีเอง ฮ่าๆ
(นานเหมือนกันแหะ?)

แต่แล้วคนนี้อาการของหัวใจเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ
จนน้ำตาบางครั้งก็ไหลออกมาเองที่อยู่ๆ คิดถึง

คิดถึง คิดถึง คิดถึง.... มากเกินไป...
คิดถึง ก็แค่นั้น
ทั้งๆ ที่รู้ว่า เขาไม่มีทางคิดถึงเราเลยสักเสี้ยววินาที

แต่ไม่เป็นไรหรอก ยังไงก็ขอแอบชอบแบบนี้ต่อไปแล้วกัน
เราไม่ทำอะไรให้เป็นอันตรายหรือเป็นพิษเป็นภัยอะไรหรอกนะ (ฮ่าๆ)
เราก็ขอแค่แอบมองและเป็นห่วงอยู่ๆ ห่างๆ แบบนี้ละดีแล้ว
รู้ดีว่า เราคนแตกต่างกันละมั่ง...
ตัวเองคงไม่ดีพอหรอก....
แต่ถ้าได้รัก..... วันนั้นก็จะรู้เอง...

ถ้าสักวันเรากล้าพอที่จะเดินเข้าไปหา...
หรือเป็นวันสุดท้ายที่เราตัดใจจากเขาคนนั้นได้
หรือเป็นอาจจะเป็นวันที่เรากล้าจะเดินเข้าไปเริ่มต้นอะไรสักที...
หรือวันนั้นอาจจะเป็นวันสุดท้ายของเราก็ได้.....

แต่แค่ตอนนี้ อยากให้เขาคนนั้น รู้สึกว่า ยังมีใครสักคนคิดถึงและเป็นห่วงเขาอยู่
ก็แค่ความรู้สึกของใครสักคนที่เขาไม่เคยนึกถึงเลย.....
ก็แค่ใครสักคนที่อดเป็นห่วงเขาไม่ได้ในตอนนี้...
ก็แค่ใครสักคน.....
ก็แค่ใครสักคน.... เท่านั้นเอง

แต่บอกกับตัวเองอยู่ทุกครั้งว่า คนนี้นะ "ชอบนะ"

"ฉันชอบเธอนะริซาโกะ"

^^ แค่เราคิดถึงแค่นี้ก็ยิ้มออกแล้ว แค่รอยยิ้มธรรมดาที่ไม่ได้ให้เราก็ตาม

PS. หวังว่าสักวันฉันคงจะได้บอกคำว่า "รัก" กับเธอจากปากฉันเองนะริซาโกะ

///////////////////////////////////////////////~~*

เป็นฟิคที่......... ใช้อารมณ์จากความเป็นจริงๆ มากไปหน่อยมั่ง

ก็แปลงมาเป็นมิยาบิถึงริซาโกะนั้นละ เอาเป็นว่า ฟิคสั้นมิรินะจ๊ะ... หุหุ ^^